Despois de levar unhas semanas levando a cabo o voluntariado na biblio, o alumnado percatouse da necesidade de elaborar algunha prenda identificativa que indique quen está a axudar no lecer. Partindo desta necesidade, o alumnado de 5º e 6º EP convertiuse en sastres e modistas e elaboraron chalecos identificativos para os voluntarios da biblioteca.
Esta actividade que inclúe a elaboración de patróns de costura e a confección de chalecos son actividades prácticas que ofrecen un contexto ideal para traballar o pensamento computacional. Estas tarefas promoven habilidades clave como a descomposición, a secuenciación, o recoñecemento de patróns, a resolución de problemas e a depuración.
1. División en pasos (descomposición)
A creación dun chaleco implica dividir o proceso en tarefas pequenas, como:
- Medir o corpo ou tomar medidas estándar.
- Deseñar e cortar o patrón en papel.
- Marcar o tecido e cortar seguindo o patrón.
- Unir as pezas con alfinetes ou fíos de bastidor.
- Coser as costuras e rematar os detalles finais.
Esta división permite que as crianzas comprendan como unha tarefa complexa, como confeccionar unha prenda, pode estruturarse en pasos máis pequenos, tal como se fai ao resolver problemas na programación.
2. Secuenciación
Cada paso debe realizarse nunha orde precisa. Por exemplo, non se pode coser o tecido antes de cortar as pezas co patrón. Este proceso introduce o concepto de secuencias ou algoritmos, onde seguir a orde correcta das instrucións é fundamental para obter o resultado desexado.
3. Identificación de patróns
Traballar co patrón do chaleco implica recoñecer regularidades, como que as pezas dianteiras e traseiras teñen que encaixar entre si. Ademais, os patróns adoitan ser reutilizables para crear máis chalecos ou outras prendas similares. Este recoñecemento de patróns fomenta a observación e a capacidade de identificar estruturas, habilidades fundamentais no pensamento computacional e na resolución de problemas.
4. Resolución de problemas
Durante o proceso de costura, poden xurdir desafíos, como que as pezas non encaixen ben ou que unha costura non sexa suficientemente forte. As crianzas teñen a oportunidade de pensar en solucións, como revisar as medidas, reforzar as costuras ou volver cortar unha peza. Esta capacidade de identificar e solucionar problemas é clave tanto na costura como na programación.
5. Repetición e bucles
A confección de chalecos implica accións repetitivas, como coser varias partes ou facer puntos ao longo dunha costura. Este uso de repeticións ou bucles introduce de forma intuitiva un concepto fundamental na programación: realizar accións múltiples veces ata alcanzar o obxectivo.
6. Probado e erro (depuración)
Ao probar o chaleco, pode descubrirse que non encaixa perfectamente ou que algunha costura precisa axustes. As crianzas poden revisar o proceso, identificar o erro (por exemplo, unha medida incorrecta ou unha costura mal colocada) e corrixilo. Este proceso é semellante á depuración, que consiste en detectar e corrixir erros nun programa.
Outras aprendizaxes integradas
A través da costura e da creación de patróns, tamén se poden traballar outras áreas de coñecemento:
- Matemáticas: Medicións, proporcións e formas xeométricas ao deseñar o patrón.
- Arte e deseño: Creatividade na elección do tecido, cores e adornos.
- Habilidades motoras finas: Traballar coas mans para cortar, coser e manexar agullas e fíos.
- Cooperación e comunicación: Traballo en equipo para repartir tarefas ou resolver problemas conxuntamente.
En definitiva, a elaboración de patróns e a confección de chalecos converten unha actividade artesanal nunha oportunidade educativa rica e significativa. Estas tarefas permiten traballar o pensamento computacional dun xeito práctico e aplicado, ao tempo que desenvolven outras habilidades importantes para a aprendizaxe integral.
No hay comentarios:
Publicar un comentario